Het Blauw Manneken kijkt met verstomming naar de wereld. Aan de horizon ziet hij een aantal glooiende heuvels. Hij herkent er een mooie lenige vrouwenfiguur in. Mysterieus en onbereikbaar.

Het Manneken heeft geen gelaat. Hij is niemand. Een voorbijganger. Hij is onderweg. De natuurlijke wereld is vol raadsels en zal haar geheimen niet prijs geven tijdens de onbeduidende levensloop van het Manneken.