Dit schilderij schilderde ik in de zomer van 2025, na een wandeling door de cité van Olen. Dat is een kunstmatig dorp opgebouwd voor de arbeiders van de Umicore fabriek.

In de voorgrond zie je de legendarische schouw van de fabriek, die je in het echt al van ver kan zien staan. Hier is ze groot geschilderd, maar staat ze in de voorgrond, waardoor het lijkt alsof het eigenlijk maar een klein paaltje is.

Achter de schouw sluipt een blauw mannetje weg van een conflict. De grote man met rood kleed en de lamp als hoofd lijkt het kind met rood kleed en ook een lamp als hoofd te willen intimideren.

Voor mij gaat het schilderij over de ideeën of dogma's die een oudere generatie overbrengt aan de jongere generatie. Voor mij zijn de drie personages één en dezelfde persoon. Het blauwe ventje is zijn eigenlijke zelf en het kind en de reus met de rode kleren zijn hemzelf als kind en als toekomstige oudere.

Het gaat dus een beetje over hoe je jezelf moet losmaken van de schadelijke denkpatronen van je voorouders en hoe je die cirkel kan doorbreken.