Als ik aan een schilderij begin dan smeer ik eerst wat verschillende kleuren verf door elkaar om de vrees voor het witte doek te breken. Dit is zo een werk dat niet echt uit het abstracte stadium is geraakt. Ik zie er misschien de bek van een rode krokodil in, maar ook niet echt. Maar zo heeft het wel het karakter van een krokodil.

De woorden "Het karakter van een krokodil" kwamen in mij op toen ik mij weer aan het storen was aan de retoriek van een bepaalde politicus op TV. Ik wil zelf geen politiek commentator zijn met mijn werk, maar het sluipt er al te vaak wat in. Ik hoop vaak dat het onderwerp van politiek dan heel afstandelijk overkomt. Dat de afstand tussen subject (ik, de schilder) en het object (het onderwerp politiek) dan zo groot mogelijk wordt.

En dat is misschien net wat dit abstracte werk doet. Zodra ik de woorden voor de titel had, was het schilderij nog zeer abstract, maar omdat het onderwerp politiek te veel in zicht kwam, werden de werken aan het schilderij abrupt beëindigd voordat er figuratie aan te pas kwam.